_

Even is er niets… alleen mangobomen, waaraan sappige vruchten hangend wachten om deze nazomer geplukt te worden. Een stoffig weggetje voert ons twee keer per week, dwars door de plantage, de berg op waar het witte Andalusische boerenhuis telkens geduldig op ons wacht. Ergens blaft een zwerfhond, maar onder deze strakblauwe lucht geen mail. Die vierhonderdvijfentachtig mails haal ik over twee weken wel binnen om er vervolgens achter te komen dat er slechts negenenveertig géén SPAM zijn.
Néé… hier is het even rust. Zomerreces noemen ze dat toch, in Den Haag?

Daar moeten de heren en dames politici ook aan gedacht hebben in de slotfase van de Griekse steunpakketten-tragedie, vorige maand. Van dat sentiment maakte Alexis Tsipras natuurlijk tactisch gebruik om de druk op te voeren in een poging er uit te persen wat er nog uit te persen viel. Hij was zich er immers ook van bewust dat eenieder het akkefietje graag vóór de vakantie wilde beslechten. De premier haalde bakzijl, maar niemand kan zich toch van de indruk onttrekken dat het wel érg toevallig is dat er, zo vlak voor ieders jaarlijkse uitstapje, tóch een akkoord mogelijk bleek. Het wel en wee van politiek op het hoogste niveau blijkt ironisch genoeg afhankelijk van wanneer Angela Merkel in een bikini op het strand wil liggen.

Ik plof neer op de groene stretcher naast het zwembad. Even schiet het door mij heen dat de Middellandse Zee minder dan drie kwartier rijden is… en hoe deze waterplas het schone én het afstotelijk van “ons Europa”  verenigt dit jaar. Een oncomfortabel compositum. Maar ach, hier lijkt de wereld gek genoeg even in de wachtkamer gezet te zijn. Zonder toegang tot media zijn er simpelweg geen drenkelingen meer. Zoals mijn moeder altijd zegt: geen nieuws is goed nieuws! Maar zo is het natuurlijk niet. Dit gekkenhuis staat er onafgebroken.

Op de terracotta vloertegels naast mij ligt het mei nummer van VT-Wonen, in het huisje achtergelaten door een landgenoot. Middenin sla ik het open. Blauw in verschillende varianten gaat het nieuwe wit worden. Ik had deze blogpost al voor de vakantie willen posten, maar nu ben ik blij het toch niet gedaan te hebben. Het was onvolledig… ik had meer tijd nodig. Dit toeval maakt het compleet, deze voorspelling had ik in mijn eerdere blog-versie ook gedaan! Blauw is de heetste kleur! Blauw is hot! Blauw staat dit jaar voor alles waar Europa z’n vingers aan brandt en is in stijgende mate de kleur van ons beeld gaan bepalen: de Griekse vlag, het Europese vaandel, de Middellandse Zee… zelfs mijn blog de afgelopen maanden… één overkoepelende kleur: blauw. En waar de kleur doorgaans staat voor rust, integriteit en wijsheid… lijkt nu het omgekeerde waar. Maar precaire achtergrond of niet, al dat blauw moet z’n weerslag krijgen. En bam! Hier is het antwoord. VT Wonen geeft het antwoord. De bevestiging van hetgeen ik al vermoedde. Blauw is de nieuwe modekleur. Als dat werkelijk zo is, weten we nu in ieder geval hoe dat zo gekomen is.

Mijn dochter springt met een grote boog het zwembad in, haar kleine handjes stevig de roze zwemband omklemmend… Mijn zoon vermaakt zich met de duikbril die ik deze middag voor m gekocht heb. Ik nip aan mijn vers gemaakt Mojito. Als ik terug ben zullen alle zorgen er weer zijn: het vormen van een nieuwe Griekse Regering zal falen, de drenkelingen in de Middelandse Zee zijn niet plots weg en mega verliezen op de Chinese beurzen zullen ook de Europese beurzen in de min trekken. Maar nu even niet, hier met mijn drankje zit ik nog even in het interbellum. En weet je: zorgen leren zwemmen. Even ga je kopje onder maar uiteindelijk weten we ons drijvende te houden, keer op keer. Het zal dus allemaal wel weer goed komen. Maar Blauw is definitief de heetste kleur van 2015. Zoals David Bowie al in 1977 zong: Blue, blue, electric blue, That’s the colour of my room, Where I will live…

 

Mvgr. R. Faber, eigenaar Reynhard. Ontwerp & Communicatie

Iedere maand blogt Reynhard hier over Merk Identiteit, Trends, Grafisch Ontwerp en Communicatie